KAGANDAHANG TINATAGO NG CAGWAIT
Nadarama mo ba ang bigat ng mundo? Sa Cagwait Beach, matatagpuan mo ang lunas. Ang buhangin ay hindi lamang buhangin – ito ay parang pulbos na asukal na dumudulas sa pagitan ng iyong mga daliri. Kasimputi ito ng mga ulap at kasinlambot ng pinakamagandang seda, na nag-aanyaya sa iyo na maglakad nang walang sapin sa paa at maramdaman ang kanyang banayad na haplos. Sa bawat hakbang, tila sinusuklian ka nito ng isang lihim, isang alaala ng nakaraang panahon na hindi pa nararanasan. Ito ay isang buhangin na nagpapaginhawa, nagpapalaya, at nagpapabalik sa iyo sa iyong pinakasimulang pagkatao. Isipin ang iyong mga paa na lumulubog dito, habang ang init ng araw ay yumayakap sa iyong balat. Ang tubig, oh, ang tubig—napaka-linaw, na parang kristal na nag-aanyaya sa iyo na sumisid sa kanyang mga kayamanan.
Hindi lamang ito isang beach; ito ay isang paraiso na naghihintay na matuklasan. Sa Cagwait, ang oras ay nagiging isang malambing na bulong, at ang tanging mahalaga ay ang kasalukuyang sandali. Hayaan mong dalhin ka ng kagandahan ng kalikasan, at hayaan mong ang iyong kaluluwa ay sumayaw sa ritmo ng kapayapaan.
Pagkatapos ng isang araw ng paglangoy at pagpapaaraw, hayaan mong ang paglubog ng araw ang magpinta ng kalangitan sa mga kulay na hindi mo pa nakikita. Dito, ang bawat paghinga ay isang paalala ng kagandahan ng buhay.
Huwag hayaan ang buhay na lumipas nang hindi mo nararanasan ang mahika ng Cagwait Beach. Ito ay isang lugar kung saan ang mga alaala ay hinabi, ang mga pangarap ay natutupad, at ang puso ay napupuno ng walang hanggang kagalakan. Maglakbay sa Cagwait, at hayaan mong ang kanyang alindog ay maging iyong walang hanggang pag-ibig. Hindi ka magsisisi, pangako!
-Heshey Tinio
Comments
Post a Comment